روی هم که جمعشان می کنم

 

کثر می آورم

 

موجودی حسابی که هیچ وقت کافی نیست

 

 

 

دم به دم

 

روی نقشه های خودم آب پاشی می کنم

 

که لو نرفته

 

اعتراف کند عاشقیم را

 

شنیدی یا نه

 

بزن توی گوشش

 

که بدهکار این حرفها نیست

 

هنوز ذهنم از پریشانی امتحان

 

رخت پهن می کند

 

چراغها را خاموش کنید

 

می خواهم لباس خاطره هایم را عوض کنم

 

اینجا دیگر کسی به غریبیم نمی خندد

 

خیره می شوم به لبهای سرخ شده ات

 

باز مخفیانه عسل خوردی؟؟؟؟؟!!!!!!

 

 

کاشان 13/4/1387

 

 

دلم خیلی گرفته.۲ ساعت دیگه باید برگردم به سلول خودم.در و دیوار دانشگاه و خوابگاه داره منو از درون

نابود می کنه.داره منو له میکنه.مثل زندانیا رو تن تقویم دیواری خوابگاه با چاقوی مداد خط می ندازم که

دلم خوش بشه که روزا رو می کشم.

 

دیوانه وار مرگ ثانیه ها رو جشن می گیرم و به عزای هفته های باقی مونده می شینم.

 

به ضمانت سفته های تقویم که مهر تعطیلی خورده توشون اومدم مرخصی و امشب مرخصی منم تمام

می شه.

 

( ناراحتم که چرا بچه های انجمن رو ندیدم دلم خیلی هوای انجمن رو کرده.)

 

تمام می شه می دونم

 

خیلی زود منم از کویر کنده می شم و بر می گردم به زادگاهم دریا.

 

تقدیر سرنوشت من رو پشت جاده های کویری پنهان کرده و من پیچ به پیچ جاده ها رو از خاک سیاه

گرفته تا نخلستان طبس به امید برگشت به زادگاهم طی می کنم.

 

من بازخواهم گشت

 

خیلی زود و آنگاه خواهم دانست که بهشت بیگمان در نفس های دریایی من و توست

 

همشهری

 

هم دریایی من هم خاک و هم خون من

 

می دمم هوایی را که تو بازدمش می کنی و بوسه بر خاکی می زنم که تو بی اعتنا لگد مالش می کنی

 

دوستت دارم شهر من

 

تبریک سال نو

                                      

 

عجیب است هموطن!

امشب که  این مطلب را می نویسم زمستان است و ساعاتی بعد در صبح زیبای فردا

بهار می رسد از راه.

و براستی این نوید خداوند نیست برای رسیدن به صبح سپید آسایش ؟!

فرا رسیدن سال ۱۳۸۷ را به تمام ایرانیان تبریک می گویم .که همانا این عید عیدیست باستانی .

 

        با آرزوی بهاری نو و سالی همراه با دلخوشی و سلامت و عاقبت به خیری برای

تمام آریایی ها

 

 (شب مرگ آخرین لحضات سرد زمستانی)

 

گل یا پوچ

گل

یا پوچ

...

وقتی

تمام احساست را

توی یک دستت می گذاری

 

باور کن فتح قلبت

۵۰-۵۰ هم نمی شود

 

۲۳/۱۲/۱۳۸۶- رودسر(گیلان)

 

(نوروز ۱۳۸۷ پیشاپیش بر همگان مبارک باد.)

عکس آخرین سفرم به مشهد

 

السلام علیک یا شه غربت نشین!

دلم بدجور هوای حرمتونو کرده آقا.می دونید که تنها دلخوشیم تو غربت

جاده ها اینه که تا دلشکسته می شم میام تو حرمتونو باهاتون درد و

دل می کنم.آقا تو این روزای شهادتون دلم بدجور شکسته چه کنم که

دورم از حرمتون؟!آقا رحمی کنید به این دل شکسته.

 

یا امام رضا(ع) !

مددی